Napoli’nin dar sokaklarında 19. yüzyıldan bu yana kağıt külahlarda sunulan deniz ürünleri ve hamur kızartmalarından oluşan sokak lezzeti Cuoppo’nun öyküsü.
Mezoamerika uygarlıklarının mısırı kireçli suda bekleterek besin değerini artıran ve esnek bir hamura dönüştüren kimyasal buluşu nikstamalizasyonun mutfak serüveni.
Erzurum’un Çoruh Vadisi boyunca uzanan yüksek rakımlı köylerinde serin dağ rüzgarları ve mineralli toprakla olgunlaşan İspir fasulyesinin pişme özellikleri ve sofra kültürü.
Gökçeada ve Bozcaada kıyılarında sonbahar başında yağlanan sardalyaların temiz deniz tuzuyla kavanozlara basılarak kışa saklanma yöntemi.
Fransa’nın pazar işçilerinden Paris restoranlarına uzanan, tereyağında saatlerce kavrulan soğanın doğal şekeriyle derinleşen soğan çorbasının hikayesi.
Antik Karia coğrafyasından günümüze uzanan, kaba killi çömleklerin odun külleri ve közler arasına gömülerek saatlerce et ve bakliyat pişirme alışkanlığı.
Güney Hindistan’ın Kerala kıyılarında pirinç unu ve taze hindistan cevizi sütüyle hazırlanan, çukur tavalarda pişen dantel kenarlı Appam’ın kahvaltı kültürü.
Artvin’in yüksek rakımlı Şavşat köylerinde nesillerdir korunan ekşi mayayla, tek parça ıhlamur teknelerinde yoğrulup taş fırınlarda pişen geleneksel köy ekmeğinin öyküsü.
Akdeniz fırıncılığının en karakteristik ekmeği Focaccia’nın Ligurya sahillerindeki liman kökenleri, zeytinyağı ve tuz dengesi ile evde uygulanabilecek orijinal reçetesi.
Anadolu Selçuklu kervansaraylarında tüccardan yolcuya herkese üç gün boyunca ücretsiz sunulan sıcak aş geleneği ve devasa imaret ocakları.