Kastamonu’nun Ilgaz eteklerindeki köylerinde kabuğu tek tek soyulup ahşap çardaklarda dağ rüzgarına bırakılan üryani eriği, şeker ilavesiz kehribar rengiyle kış kilerinin en dayanıklı şifasıdır.
Meksika’nın lezzet başkenti Oaxaca gecelerinde meşe kömürünün delikli sacında çıtırdayan dev tlayuda, iç yağı, siyah fasulye ezmesi ve lif lif ayrılan quesillo peyniriyle sokak ateşini harlıyor.
Orta Asya bozkırlarından Anadolu yaylalarına uzanan göçebe hafızasında sütün proteinini dondurucusuz aylarca koruyan kurut, tuzlanıp güneşte taşlaştırılan kadim bir gıda zırhıdır.
Gıda sanayisinde meyve suyunu pastörize ederken ısı sebebiyle kaybolan vitamin ve canlı aromalar, hücre zarlarında mikrosaniyelik gözenekler açan Darbeli Elektrik Alanı (PEF) teknolojisiyle kurtarılıyor.
Ardahan’ın Posof vadilerinde kabuğundan çekirdek yatağına kadar kan kırmızısı rengini koruyan bu nadir elma türü, sert mikroklimalarda yüksek antosiyanin depolayan biyolojik bir kaledir.
İspanyol sömürgecilerin kölelere bıraktığı sakatatları aji panca biberi ve sirkeyle marine edip közde efsaneye dönüştüren Afro-Peru mirası anticucho, Lima sokaklarını dumana boğuyor.
1789 Fransız İhtilali saray mutfaklarını dağıtıp lonca tekelini kırınca, aristokrat konaklarının usta aşçıları Paris caddelerinde tabelalar asarak modern restoran kültürünün temellerini attı.
Ayva tatlısının yapay boya kullanmadan yakut kırmızısına dönmesi ve şerbetin kıvam bulması, çekirdeğindeki doğal pektin ve antosiyaninlerin ağır ısıdaki biyokimyasal dönüşümünde saklıdır.
29 Ekim–1 Kasım tarihleri arasında Yenimahalle Fuar Alanı’nda düzenlenen Trabzon Gastronomi Festivali, metrelerce uzayan kuymak rekoru denemesinden hamsi tavasına Karadeniz mutfağını sahneye taşıyor.
Pirinç, mercimek, nohut ve makarnayı aynı kasede buluşturan, üzerine dökülen acı sos ve sarımsaklı sirkeyle Kahire sokaklarını ayakta tutan işçi yemeği Koshari.
